معرفی سه ایده برتر در اختتامیه سومین رویداد استارتاپی (حوزه صنعت) دانشگاه مازندران

0

آیین اختتامیه سومین دوره رویداد استارتاپی صنعتی دانشگاه مازندران با همکاری شرکت شهرک‌های صنعتی مازندران برگزار و سه ایده برتر در این رویداد معرفی و تجلیل شدند.

دوره اول و دوم این استارتاپ در سال ۹۷ و ۹۸ به میزبانی دانشگاه مازندران برگزار شد ولی در سال ۹۹ به علت شیوع کرونا و تعطیلی دانشگاه ها این رویداد ملی برگزار نشد.

حمایت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از رویدادهای استارتاپی

سیدمحمدرضا حسینی، معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی در این مراسم از برگزاری رویدادهای استارتاپی در کشور استقبال کرد و گفت: این وزارتخانه تمام تلاش خود را برای حمایت از رویدادهایی که سبب ایجاد کسب و کار می شود خواهد کرد.

معاون وزارت کار، تعاون و رفاه اجتماعی افزود: یکی از راه های سلوک رفع نیار مردم است و کار آفرینی، تولید شغل و هر حرکت و اندیشه ای که مقدمه کار و کار افرینی باشد یک حرکت الهی است. وی بیان کرد:

باید کسب و کار های استارتاپی به سمت و سویی حرکت کنند که نیاز های جامعه را شناسایی و در راستای برطرف کردن آن گام بردارند.

در مراسم اختتامیه با انتخاب داوران به ترتیب به سه تیم «صنایع سبز» با ایده پسماند صنایع معدنی، تیم «نانو بگ» با ایده کیسه یورستومی برای افراد سرطانی و تیم «ای کور» با ایده شکر رژیمی بر پایه سبس گندم به عنوان نفرات اول تا سوم به عنوان ایده برتر هدایایی به مبلغ چهل میلیون، شصت میلیون و هشتاد میلیون تومان اهدا شد و در نهایت ایده این سه تیم به بنیاد ملی نخبگان و مرکز رشد واحدهای فناور دانشگاه مازندران برای ساخت محصول اولیه و ثبت شرکت معرفی شدند. در این رویداد ۱۱ گروه دانشجویی شرکت کردند که در ادامه ایده های ارائه شده توسط نماینده این گروه‌ها را می‌خوانید؛

اختتامیه سومین رویداد استارتاپی حوزه صنعت دانشگاه مازندران

تیم اول : صنایع سبز

گروه «صنایع سبز»؛ سروش سریالی سرپرست گروه در ارائه این ایده گفت: دانشجوی ارشد مهندسی شیمی دانشگاه مازندران هستم. ایده ما در خصوص بهینه سازی تولید پسماند صنایع لبنی کار میکند. ما یک گروه یازده نفره اعم از دانشجویان مهندسی شیمی، زیست شناسی، بیولوژی و گرایش های پلیمر و طراحی فرآیند هستیم.

تیم دوم : گروه نانو بگ

«گروه نانو بگ»؛ فاطمه علی‌محمدی سرپرست گروه در ارائه این ایده گفت: دانشجوی رشته فیزیک دانشگاه مازندرا هستم. طرح ما در خصوص بیماران سرطانی هست و کسانی که دچاری بیماری سرطان مثانه هستند، این بیماری باعث می شود که بیماران مجبور به تخلیه مثانه میشوند. این افراد به یک کیسه یورستومی احتیاج پیدا می کنند که که دارای درجات یک و دو هست.

افرادی که نیازمند درجه یک و دو هستند به مدت محدودی به این کیسه ها نیازمند هستند و افرادی که نیازمند کیسه درجه سه هستند که به بیماران استومی معروف هستند، تا آخر عمرشان به این کیسه ها نیازمند خواهند بود.

کیسه های وارد شده از کشور کانادا دارای یکسری ایرادات است. و متاسفانه در کشور خودمان به دلیل محدود بودن مواد اولیه تولید داخلی نداریم. ما برپایه نانو فناوری، توانستیم کیسه هایی را تولید کنیم که حجمشان قابل افزایش است و عفونت ناشی از شکم بیمار را به صفر درصد میرساند و همچنین هزینه اش نسبت به هزینه کیسه های موجود بسیار کمتر است و طول عمر بیشتری دارد و دو هفته یک بار عوض می شود.

تیم سوم: آی کور

گروه «آی کور»؛ محمد حسینی سرپرست گروه در ارائه این ایده گفت: دانشجوی رشته بیومکانیک ورزشی دانشگاه مازندران هستم.ایده اصلی ما به این صورت است که ما بتوانیم از روی سبوس گندم دوتا محصول مهم را تولید کنیم مورد اول شکر رژیمی است و مورد دوم یک مکمل غذایی و ورزشی است درون سبوس گندم ۱ قند ۵ کربنه است که هدف اصلی ما این است که با استخراج این قند ۵ کربنه و ایجاد فرآیندهای مختلفی بر روی آن بتوانیم آن را تبدیل به یک شکر رژیمی کنیم. با توجه به اینکه تعداد بالایی از افراد در جامعه ما از بیماری دیابت رنج می‌برند با استفاده از این محصول، چنین افرادی هم می‌توانند از شکر رژیمی استفاده کنند و در کنار لذتی که از این محصول میبرند، از خواص موجود در این شکر هم استفاده کنند.

تیم خلاق رویداد

گروه «اکو باکتریوم»؛ عارف مرادی سرپرست گروه در ارائه این ایده گفت: دانشجوی رشته بیوشیمی در مقطع ارشد در دانشگاه مازندران هستم. پیرامون طرح ما، عناصر مضری در آبهای ما مخصوصاً در قسمت شمالی کشور وجود دارد که ممکن است در آینده های دور و یا حتی نزدیک باعث بیماری‌هایی نظیر سرطان در انسان ها بشود سیستمی که ما طراحی کردیم این است که با استفاده از بعضی از باکتری هایی که با محیط سازگاری دارند توانستیم این عناصر را درون آب‌ها شناسایی بکنیم و به نوعی آنها را از آب ها جدا کنیم که این باعث می‌شود در آینده شاهد بیماری های کمتری هم در انسان‌ها و حتی در حیوانات باشیم، زیرا این آب‌ها از سفره‌های زیرزمینی گرفته شده و در نهایت وارد آب‌های آشامیدنی ما می‌شود که امیدوار هستیم بتوانیم در آینده آب سالمی را در زمینه های مختلف استفاده بکنیم که کمترین آسیب را به انسان ها و دام ها برساند.

ممکن است شما دوست داشته باشید
اشتراک
اطلاع از
guest
0 دیدگاه
بازخورد های درون متن
مشاهده همه نظرات